DIO – “Don’t talk to strangers”
Από το “Holy diver” το οποίο και ως άλμπουμ ανήκει στην πρώτη γραμμή των metal κυκλοφοριών που συγκλόνισαν τον κόσμο. To “Don’t talk to strangers” έχει την ίδια δομή με την ηρεμία πριν την καταιγίδα. Αρχίζει χαλαρα, μελωδικά και εξελίσσεται σε έναν heavy metal παροξυσμό πνιγμένο από την κιθάρα του Vivian Campbell. Ένα από τα πιο μελωδικά και συναρπαστικά solo κιθάρας που καταγράφηκαν ποτέ στην heavy metal μουσική. Ο θρυλικός πια Ronnie James Dio και η μπάντα του, στα καλύτερα τους!
IRON MAIDEN – “Hallowed be thy name”
Πολλές φορές όταν άκουγα αυτό το τραγούδι ξανά και ξανά, σκεφτόμουν: «Αυτά τα παιδιά, (γιατί παιδιά ήταν στα χρόνια του “Number of the beast” οι IRON MAIDEN), συνειδητοποιούσαν τι μέγεθος τραγουδιού ηχογραφούν;» Το “Hallowed be thy name” δεν είναι απλά ένα heavy metal τραγούδι. Είναι το ίδιο το heavy metal, η επτάλεπτη απόσταξη του, και ο ορισμός του. Όπως άλλωστε και η μπάντα, αλλά και ολόκληρο το άλμπουμ.
JUDAS PRIEST – “Painkiller”
Ο πιο καθαρός ήχος, σε ένα από τα πιο metal τραγούδια που έχουν γράψει οι Ιερείς του ιδιώματος, η μπάντα που γεννήθηκε για να ορίσει τον όρο heavy metal. Οι JUDAS PRIEST. Οι κιθάρες, η ταχύτητα, η επιθετικότητα, ο όγκος της μουσικής μαζί με τον Rob Halford να φέρνει τα φωνητικά στα άκρα χωρίς να χάνει ούτε την παραμικρή λεπτομέρεια, ούτε νότα βρε παιδί μου, από τις μελωδικές γραμμές, κάνουν το ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ τόσο σαγηνευtικό όσο και τρομακτικό για όσους δεν είναι προετοιμασμένοι για αυτό που θα ακούσουν. Δεν είναι μόνο all time classic, είναι η μετουσίωση της θεωρίας του heavy metal σε αδιαπέραστο ηχητικό κύμα.
MOTORHEAD – “Ace of spades”
Τον Οκτώβριο του 1980, υπήρχε το heavy metal. Δεν είχε ακόμα ίσως τα απόλυτα χαρακτηριστικά του ως μουσικό ιδίωμα, μέχρι που κυκλοφόρησε το “Ace of spades” των MOTORHEAD! Το περιοδικό Q ανάφερε πως ο ήχος από το τέλος του κόσμου, θα μοιάζει με την εισαγωγή από το μπάσο του Lemmy στο ομώνυμο τραγούδι. Το “Ace of spades” πράγματι είναι η επιτομή της δημιουργίας και του ήχου της μπάντας. Δεν είναι μόνο εμβληματικό heavy metal, είναι ο ήχος, ο όγκος, το στυλ, η έκφραση μιας μπάντας που πήρε την μουσική των seventies και την μετέτρεψε σε κάτι που κανείς ποτέ πριν δεν είχε καν σκεφτεί ή προβλέψει πως θα μπορούσε να δημιουργηθεί!
DREAM THEATER – “Pull me under”
Γιατί το “Pull me under”; Γιατί είναι η επιτομή του συγκερασμού του ορθόδοξου heavy metal με τον progressive ήχο, και το πιο «εύκολο» τραγούδι της μπάντας για κάποιον που θέλει να τους γνωρίσει και να μην χαθεί σε άλλες μουσικές τους, σαφώς πιο πολύπλοκες, αναζητήσεις. Η εισαγωγή του και ο τρόπος που εισέρχονται τα drums και οι κοφτες κιθάρες ανεβάζοντας την ένταση στην αρχή του τραγουδιού με είχαν κάνει κάποτε να αναφωνήσω: “heavy metal ρε φίλε..!” Οι DREAM THEATER δεν έκαναν μόνο μια επανάσταση στον heavy ήχο, έδειξαν σε όλο τον κόσμο ότι μουσικοί με πανεπιστημιακές σπουδές και παιδεία, μπορούν να παίξουν rock και δη heavy metal ακροβατώντας ανάμεσα στην τελειότητα, το συναίσθημα και την ορμή.
BLACK SABBATH – “Falling off the edge of the world”
Μια διευκρίνηση. Γιατί SABBATH με Dio και όχι με Ozzy. Γιατί μου αρέσουν πιο πολύ, αλλά κυρίως γιατί εδώ μιλάμε για heavy metal και οι SABBATH με OZZY επειδή είναι σε ένα άλλο επίπεδο, θα ήταν πιο λογικό να μπουν σε μια λίστα all time classic rock τραγούδια. Από εκεί και πέρα, η αλήθεια να λέγεται η περίοδος με τον Ronnie James Dio ήταν αμιγώς metal, με τους ελάχιστούς πειραματισμούς και τους γνωστούς περιορισμούς να θέλετε. Όμως, η ποιότητα και εδώ είναι ασυναγώνιστη. “Falling off the edge of the world” είναι η επιτομή του ήχου της μπάντας. Περιλαμβάνει τις βασικές τους αρχές. Μελωδία, doom και speed metal σε άριστη ισορροπία με σκοτεινή ατμόσφαιρα βαριά σαν γεμάτο μαύρα σύννεφα ουρανό που ετοιμάζονται για την καταιγίδα. Αλλά η αλήθεια είναι πως ότι έπιανε στα χέρια του ο Ronnie James Dio το έκανε χρυσό εκείνα τα χρόνια!
OZZY OSBOURNE – “Mr Crowley”
Α, αυτή η γοτθική εισαγωγή των πλήκτρων και η χαρακτηριστική φωνή του Ozzy… όλο το metal είναι εδώ, διανθισμένο από τα εμπνευσμένα και πρωτάκουστα ακόμα τότε riff και solo του Randy Rhoads. Το “Mr Crowley” λοιδορεί με πολύ εύσχημο τρόπο έναν από τους μεγαλύτερους μελετητές των μαύρων τεχνών και το κάνει με φανταστικό τρόπο και κυρίως με εξαιρετική μουσική και απόδοση ολόκληρης της τότε μπάντας του Ozzy. Τραγούδι ορόσημο για την καριέρα του Ozzy αλλά και το heavy metal.
METALLICA – “Enter Sandman”
Όχι, όχι.. ξέρω πολύ καλά τι λέω. Είναι από τα πλέον εμβληματικά heavy metal τραγούδια, ίσως το πιο εμβληματικό μάλιστα, για τον απλό λόγο ότι το ξέρουν και άνθρωποι που δεν ακούν αυτή την μουσική. Μπορεί οι πιο παραδοσιακοί να γκρινιάζουν για μια τέτοια επιλογή, αλλά πείτε μου πραγματικά Είναι ή δεν είναι ΑΤΟΦΙΟ metal; ΕΙΝΑΙ. Πόσα τέτοια τραγούδια έχουν διείσδυση και αποδοχή σε ολόκληρο τον κόσμο της μουσικής;; Τι είπατε και δεν ακούω; Α, μάλιστα! Πάμε παρακάτω.
WHITESNAKE – “Still of the night”
Μέσα από το «1987» το πιο εμπορικά πετυχημένο άλμπουμ της μπάντας του David Coverdale. Οι ZEPPELIN επιρροές του, είναι ολοφάνερες, οι κιθάρες και οι ρυθμοί είναι από άλλο πλανήτη και το video του έκαψε πολλές καρδιές όταν το πρόβαλε το MTV. Από τους πιο λαμπρούς κεραυνούς της καταιγίδας του heavy metal των 80s που χτύπησε τον κόσμο αλύπητα και άφησε ένα τεράστιο στίγμα πίσω της και ένα αδυσώπητο κενό μετά…
TWISTED SISTER – “I wanna rock”
Σε πόσα metal τραγούδια όταν τα ακούς θες να φωνάξεις; Να τραγουδήσεις; Να υψώσεις ψηλά την γροθιά σου, να χοροπηδήσεις; Εντάξει, σε πολλά το παραδέχομαι. Αλλά δεδομένα το ένα από αυτά είναι το “I wanna rock” των TWISTED SISTER που κάποτε έκανε μια ολόκληρη Αμερική να φωνάζει “I wanna rock!!!!”. Μια μπάντα που από τα υπόγεια και γεμάτα υγρασία club της Αμερικής έφτασε να παίζει στις μεγαλύτερες αρένες του κόσμου! Έγινε στόχος της PMRC, και είδωλα των νεαρών που αντιδρούσαν στο Αμερικάνικο κατεστημένο!
Δημήτρης Σειρηνάκης
